1.) Meer jonn met Örem Hungk vör de Döör...

wann Ehr ens kein Zick hatt, jonn meer met Örem Leevje en et Jröns.
Do kann hä dann met ander Deere vun singer Aat  (nie mih wie 4-5 Hüng) renne, tobe, spille odder ävver och eifach ens „allein“ en Rauh der Bösch jeneeße. Uns Hungsföhrer hann Hüng jän un künne met inne ömjonn.

Meer hollen Öre Möpp em Ömkreis vun 2 km vum Ensatzort av,
fahre met im en der Bösch un loßen in do mindestens ein Stund laufe un spille. Natörlich brenge mer in och widder heim. Dat heiß, dat der Bello alles en allem för mindestens anderthalv Stund ungerwächs ess. Hä hät de Müjjelichkeit, sich uszetobe un ess jlöcklich un nit biestich.

För Üch jitt et do e Stöckelche Freiheit durch.

Meer jewenne för Üch zwei Stund vun Örer frei Zick zoröck, weil meer dat dunn, wat de mihtste Zick koss, wa’mer sich nen Hungk hält. Wann Ehr wellt, du’mer dat jeden Daach, vun Mondaach bes Sonndaach. Meer jaranteere för et nüdije Verjnöje, su dat dem Minsch singe beste Fründ vör luuter Jlöcksillichkeit de Jick schleit un Üch iwich dankbar ess.

<< zoröck